Nieuws voor u, door u

De aardappels worden op tafel gezet. De ballen gehakt liggen in de bruine jus. De handen worden gevouwen. De boer prevelt een gebed. Na het ‘amen’, worden de borden vol geschept. Na de eerste hap roept de boer: Er zit geen zout in de aardappels.  Sorry, zegt de boerin, het zout is op.

De barre wintertijd maakt zout veelvuldig het onderwerp van gesprek. Even sneeuw op de weg en Nederland wordt één file. Stonden in het begin de treinen nog stil. Die rijden kennelijk nu wel. Maar de auto’s staan dagelijks gewoon stil of glijden van de weg.

In december kwamen de berichten al dat het zout op was. Er wordt echter nog steeds gestrooid. Er blijkt nog steeds genoeg zout te zijn. Het begint op een economische verkooptruc te lijken. Vertellen dat de problemen groot zijn en hopen op meer armslag.

Sommige inwoners wachten niet op de overheid. Zij pakken zelf de sneeuwschuiver. Ik hoorde dat er één inwoner, geheel zelfstandig, met zijn sneeuwschuiver handmatig alle stoepen in zijn wijk sneeuwvrij heeft gemaakt. Ja, echt waar niet alleen zijn eigen stoepje, maar de gehele wijk. Kilometers stoep met zijn sneeuwschuiver. Deze inwoner verdient de vrijwilligersprijs. Als we allen zijn voorbeeld volgen, houden we zout over.

De wethouders vinden het niet erg dat het zout op is. Tijdens de verkiezingscampagne worden de pijlen veelvuldig op hen gericht. Het is moeilijk om zonder kleerscheuren en verwondingen uit deze strijd te komen. Op zo’n  moment is het heel pijnlijk als er zout in de wonden wordt gestrooid. Dan  ben je juist blij als het zout op is.

Als u zout nodig hebt om in de wonden te strooien, kom het dan halen bij

Good Old Bles